«Բարև, ես եմ»՝ 1965 թ. «Հայֆիլմում» նկարահանված ֆիլմ, որը հիմնված է ֆիզիկոս Արտեմ Ալիխանյանի կենսագրության վրա։ Ֆիլմը մասնակցել է 1966 թ. Կաննի կինոփառատոնին, ներկայացվել «Ոսկե արմավենու ճյուղի», իսկ 1967-ին արժանացել է Հայկական ԽՍՀ պետական մրցանակի։
Ֆիլմը պատմում է ճանաչված ֆիզիկոս Արտյոմ Մանվելյանի նվաճումների ու նրա կողմից Հայաստանում տիեզերագիտական լաբորատորիայի հիմնադրման մասին։ Երկու ընկերներ՝ տաղանդավոր ֆիզիկոսներ, շարունակում են կատարել երկրի համար կարևոր աշխատանք։ Ռազմաճակատում զոհվում է Արտյոմի սիրելին՝ Լյուսյան։ Անցնում է ժամանակ, բայց նրա մասին հիշողությունը շարունակում է ապրել գիտնականի սրտում, ավելի ուժեղ է դառնում կորստի ցավը։
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ֆրունզե Դովլաթյան, սցենարի հեղինակ՝ Առնոլդ Աղաբաբով, օպերատոր՝ Ալբերտ Յավուրյան, երաժշտությունը՝ Մարտին Վարդազարյանի:
Դերերում.
-Արմեն Ջիգարխանյան՝ Արտյոմ Մանվելյան
-Ռոլան Բիկով՝ Օլեգ Պոնոմարյով
-Նատալյա Ֆատեևա՝ Լյուսյա
-Մարգարիտա Տերեխովա՝ Տանյա
-Գալյա Նովենց՝ Նազի
-Լուչիանա Բաբեչկովա՝ Իրինա Պավլովնա
-Ֆրունզե Դովլաթյան՝ Զարյան
-Գեորգի Տուսուզով՝ Ահարոն Իզրայիլևիչ
-Յուլիանա Սևելա՝ Օլգա, Օլեգի կինը
-Ալեքսեյ Բախար՝ Տանյայի խորթ հայրը
-Նատաշա Վորոբյովա՝ Տանյան մանկության տարիներին
